Geef, o God, Uw wetten aan de koning, Uw gerechtigheid aan de koningszoon. Moge hij Uw volk rechtvaardig besturen, Uw arme volk naar recht en wet.
Mogen de bergen vrede brengen aan het volk en de heuvels gerechtigheid. Moge hij recht doen aan de zwakken, redding bieden aan de armen, maar de onderdrukker neerslaan.
Moge hij leven zolang de zon bestaat, zolang de maan zal schijnen, van geslacht op geslacht. Moge hij zijn als regen die valt op kale akkers, als buien die de aarde doordrenken.
Moge in zijn dagen de rechtvaardige bloeien, de vrede wereldwijd zijn tot de maan niet meer bestaat. Moge hij heersen van zee tot zee, van de Grote Rivier tot de einden der aarde.
Laten de woestijnbewoners voor hem buigen, zijn vijanden het stof van zijn voeten likken. De koningen van Tarsis en de kustlanden, laten zij hem een geschenk brengen.
De koningen van Seba en Saba, laten ook zij hem schatting afdragen. Laten alle koningen zich neerwerpen voor hem, alle volken hem dienstbaar zijn.
Hij zal bevrijden wie arm is en om hulp roept, wie zwak is en geen helper heeft. Hij ontfermt zich over weerlozen en armen, wie arm is, redt hij het leven.
Hij verlost hen van onderdrukking en geweld, hun bloed is kostbaar in zijn ogen. Leve de koning! Men zal hem goud van Seba schenken, zonder ophouden voor hem bidden, hem zegen toewensen, dag aan dag.
Er zal overvloed van koren zijn in het land, zelfs op de toppen van de bergen. Rijpe aren zullen golven als de bossen van de Libanon. Vanuit zijn stad zal voorspoed ontluiken als jong groen op de aarde.
Zijn naam zal eeuwig bestaan, zijn naam zal voortleven zolang de zon zal schijnen. Men zal wensen gezegend te worden als hij, en alle volken prijzen hem gelukkig.
Geprezen zij God, de HEER, de God van Israël. Hij doet wonderen, Hij alleen. Geprezen zij Zijn luisterrijke naam, voor eeuwig. Moge Zijn luister heel de aarde vervullen. Amen, amen!
Hier eindigen de gebeden van David, de zoon van Isaï.
